superexcurro

Latin

Etymology

    From super- + excurrō.

    Pronunciation

    Verb

    superexcurrō (present infinitive superexcurrere, perfect active superexcucurrī, supine superexcursum); third conjugation

    1. to run or stretch over
      • 530 CE — 533 CE, Digesta, 43.27.1.2
        Si arbor aedibus alienis impendeat, utrum totam arborem iubeat praetor adimi an vero id solum, quod superexcurrit, quaeritur. et rutilius ait a stirpe excidendam idque plerisque videtur verius: et nisi adimet dominus arborem, labeo ait permitti ei, cui arbor officeret, ut si vellet succideret eam lignaque tolleret.
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    Descendants

    • ⇒ Italian: sovrascorrere

    References