sumny

See also: šumný

Polish

Etymology

    Borrowed from Ukrainian сумни́й (sumnýj).[1][2] By surface analysis, s- + um + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈsum.nɘ/
    • Rhymes: -umnɘ
    • Syllabification: sum‧ny

    Adjective

    sumny (comparative sumniejszy, superlative najsumniejszy, derived adverb sumnie)

    1. (obsolete) doleful, gloomy, sullen
      Synonyms: pochmurny, posępny, smętny

    Declension

    Declension of sumny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative sumny sumna sumne sumni sumne
    genitive sumnego sumnej sumnego sumnych
    dative sumnemu sumnej sumnemu sumnym
    accusative sumnego sumny sumną sumne sumnych sumne
    instrumental sumnym sumną sumnym sumnymi
    locative sumnym sumnej sumnym sumnych
    adjective
    nouns
    verbs

    References

    1. ^ J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1915), “sumny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 6, Warsaw, page 512
    2. ^ Brückner, Aleksander (1927), “sumienie”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna

    Further reading

    • “sumny”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)