subrigo

Latin

Alternative forms

Etymology

    From sub- + regō. Doublet of surgō.

    Pronunciation

    Verb

    subrigō (present infinitive subrigere, perfect active subrēxī, supine subrēctum); third conjugation (poetic, rare)

    1. (transitive) to lift up
      Synonym: surgō
      • 62 CE – 64 CE, Seneca Minor, Naturales quaestiones 6.4:
        Mille miracula mouet faciemque mutat locis et defert montes, subrigit plana, ualles extuberat, nouas in profundo insulas erigit: haec ex quibus causis accidant, digna res excuti.
        (please add an English translation of this quotation)
    2. (transitive) to straighten
      Synonym: surgō
      • 29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.183:
        tot linguae, totidem ōra sonant, tot subrigit aurīs [Fāma].
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    References

    • “subrigo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • “subrigo”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers