suanbhruith

Irish

Etymology

From suan (“sleep”) +‎ bruith (“boil”).

Noun

suanbhruith f (genitive singular suanbhruite, uncountable)

  1. verbal noun of suanbhruith

Verb

suanbhruith (present analytic suanbhruitheann, future analytic suanbhruithfidh, verbal noun suanbhruith, past participle suanbhruite)

  1. (cooking, ambitransitive) to simmer

Conjugation

Conjugation of suanbhruith (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present suanbhruithim suanbhruitheann tú;
suanbhruithir†
suanbhruitheann sé, sí suanbhruithimid; suanbhruitheann muid suanbhruitheann sibh suanbhruitheann siad;
suanbhruithid†
a shuanbhruitheann; a shuanbhruitheas suanbhruitear
past shuanbhruith mé; shuanbhruitheas shuanbhruith tú; shuanbhruithis shuanbhruith sé, sí shuanbhruitheamar; shuanbhruith muid shuanbhruith sibh; shuanbhruitheabhair shuanbhruith siad; shuanbhruitheadar a shuanbhruith suanbhruitheadh
past habitual shuanbhruithinn /
suanbhruithinn‡
shuanbhruiteá /
suanbhruiteá‡
shuanbhruitheadh sé, sí /
suanbhruitheadh sé, sí‡
shuanbhruithimis; shuanbhruitheadh muid /
suanbhruithimis‡; suanbhruitheadh muid‡
shuanbhruitheadh sibh /
suanbhruitheadh sibh‡
shuanbhruithidís; shuanbhruitheadh siad /
suanbhruithidís‡; suanbhruitheadh siad‡
a shuanbhruitheadh shuanbhruití /
suanbhruití‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future suanbhruithfidh mé;
suanbhruithfead
suanbhruithfidh tú;
suanbhruithfir†
suanbhruithfidh sé, sí suanbhruithfimid;
suanbhruithfidh muid
suanbhruithfidh sibh suanbhruithfidh siad;
suanbhruithfid†
a shuanbhruithfidh; a shuanbhruithfeas suanbhruithfear
conditional shuanbhruithfinn /
suanbhruithfinn‡
shuanbhruithfeá /
suanbhruithfeá‡
shuanbhruithfeadh sé, sí /
suanbhruithfeadh sé, sí‡
shuanbhruithfimis; shuanbhruithfeadh muid /
suanbhruithfimis‡; suanbhruithfeadh muid‡
shuanbhruithfeadh sibh /
suanbhruithfeadh sibh‡
shuanbhruithfidís; shuanbhruithfeadh siad /
suanbhruithfidís‡; suanbhruithfeadh siad‡
a shuanbhruithfeadh shuanbhruithfí /
suanbhruithfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go suanbhruithe mé;
go suanbhruithead†
go suanbhruithe tú;
go suanbhruithir†
go suanbhruithe sé, sí go suanbhruithimid;
go suanbhruithe muid
go suanbhruithe sibh go suanbhruithe siad;
go suanbhruithid†
— go suanbhruitear
past dá suanbhruithinn dá suanbhruiteá dá suanbhruitheadh sé, sí dá suanbhruithimis;
dá suanbhruitheadh muid
dá suanbhruitheadh sibh dá suanbhruithidís;
dá suanbhruitheadh siad
— dá suanbhruití
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— suanbhruithim suanbhruith suanbhruitheadh sé, sí suanbhruithimis suanbhruithigí;
suanbhruithidh†
suanbhruithidís — suanbhruitear
past participle suanbhruite
verbal noun suanbhruith

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of suanbhruith
radical lenition eclipsis
suanbhruith shuanbhruith
after an, tsuanbhruith
not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading