strwonić

Polish

Etymology

    From s- + trwonić. First attested in 1787.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈstrfɔ.ɲit͡ɕ/
    • Rhymes: -ɔɲit͡ɕ
    • Syllabification: strwo‧nić

    Verb

    strwonić pf

    1. (transitive) to waste, to squander (to lose something unnecessarily or stupidly)

    Conjugation

    Conjugation of strwonić pf (class VIa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive strwonić
    future tense 1st strwonię strwonimy
    2nd strwonisz strwonicie
    3rd strwoni strwonią
    impersonal strwoni się
    past tense 1st strwoniłem,
    -(e)m strwonił
    strwoniłam,
    -(e)m strwoniła
    strwoniłom1,
    -(e)m strwoniło
    strwoniliśmy,
    -(e)śmy strwonili
    strwoniłyśmy,
    -(e)śmy strwoniły
    2nd strwoniłeś,
    -(e)ś strwonił
    strwoniłaś,
    -(e)ś strwoniła
    strwoniłoś1,
    -(e)ś strwoniło
    strwoniliście,
    -(e)ście strwonili
    strwoniłyście,
    -(e)ście strwoniły
    3rd strwonił strwoniła strwoniło strwonili strwoniły
    impersonal strwoniono
    conditional 1st strwoniłbym,
    bym strwonił
    strwoniłabym,
    bym strwoniła
    strwoniłobym1,
    bym strwoniło
    strwonilibyśmy,
    byśmy strwonili
    strwoniłybyśmy,
    byśmy strwoniły
    2nd strwoniłbyś,
    byś strwonił
    strwoniłabyś,
    byś strwoniła
    strwoniłobyś1,
    byś strwoniło
    strwonilibyście,
    byście strwonili
    strwoniłybyście,
    byście strwoniły
    3rd strwoniłby,
    by strwonił
    strwoniłaby,
    by strwoniła
    strwoniłoby,
    by strwoniło
    strwoniliby,
    by strwonili
    strwoniłyby,
    by strwoniły
    impersonal strwoniono by
    imperative 1st niech strwonię strwońmy
    2nd strwoń strwońcie
    3rd niech strwoni niech strwonią
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st strwoniłem był strwoniłam była strwoniłom było1 strwoniliśmy byli strwoniłyśmy były
    2nd strwoniłeś był strwoniłaś była strwoniłoś było1 strwoniliście byli strwoniłyście były
    3rd strwonił był strwoniła była strwoniło było strwonili byli strwoniły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym strwonił byłabym strwoniła byłobym strwoniło1 bylibyśmy strwonili byłybyśmy strwoniły
    2nd byłbyś strwonił byłabyś strwoniła byłobyś strwoniło1 bylibyście strwonili byłybyście strwoniły
    3rd byłby strwonił byłaby strwoniła byłoby strwoniło byliby strwonili byłyby strwoniły
    passive adjectival participle strwoniony strwoniona strwonione strwonieni strwonione
    anterior adverbial participle strwoniwszy
    verbal noun strwonienie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    References

    1. ^ Wincenty Skrzetuski (1787), Prawo polityczne narodu Polskiego (in Polish), w Drukarni J. K. Mci i Rzeczypospolitey, page 422

    Further reading