strajnic

Romanian

Etymology

    Borrowed from Old Church Slavonic стражьникъ (stražĭnikŭ). By surface analysis, strajă + -nic.

    Noun

    strajnic m (plural strajnici)

    1. (dated) watchman

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative strajnic strajnicul strajnici strajnicii
    genitive-dative strajnic strajnicului strajnici strajnicilor
    vocative strajnicule strajnicilor