strajnic
Romanian
Etymology
Borrowed from Old Church Slavonic стражьникъ (stražĭnikŭ). By surface analysis, strajă + -nic.
Noun
strajnic m (plural strajnici)
- (dated) watchman
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | strajnic | strajnicul | strajnici | strajnicii |
| genitive-dative | strajnic | strajnicului | strajnici | strajnicilor |
| vocative | strajnicule | strajnicilor | ||
Categories: