straceniec

See also: Straceniec

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish straceniec. By surface analysis, stracić + -eniec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /straˈt͡sɛ.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛt͡s
    • Syllabification: stra‧ce‧niec
    • Homophone: Straceniec

    Noun

    straceniec m pers

    1. (figurative) desperado (reckless person, especially a criminal)
      Synonym: desperat
    2. (obsolete) person on death row
      Hypernym: skazaniec

    Declension

    Declension of straceniec
    singular plural
    nominative straceniec straceńcy, straceńce1
    genitive straceńca straceńców
    dative straceńcowi straceńcom
    accusative straceńca straceńców
    instrumental straceńcem straceńcami
    locative straceńcu straceńcach
    vocative straceńcu, straceńcze straceńcy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • straceńczy
    adjectives
    adverb
    • straceńczo
    nouns
    • straceńczość
    • straconka
    • strata
    verb

    Further reading

    • “straceniec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “straceniec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • straceniec in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego