starczać

Polish

Etymology

    From starczyć + -ać.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈstar.t͡ʂat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -art͡ʂat͡ɕ
    • Syllabification: star‧czać

    Verb

    starczać impf (perfective starczyć)

    1. (intransitive) to suffice, to be enough
      Synonym: wystarczać

    Conjugation

    Conjugation of starczać impf (class I)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive starczać
    present tense 1st starczam starczamy
    2nd starczasz starczacie
    3rd starcza starczają
    impersonal starcza się
    past tense 1st starczałem,
    -(e)m starczał
    starczałam,
    -(e)m starczała
    starczałom1,
    -(e)m starczało
    starczaliśmy,
    -(e)śmy starczali
    starczałyśmy,
    -(e)śmy starczały
    2nd starczałeś,
    -(e)ś starczał
    starczałaś,
    -(e)ś starczała
    starczałoś1,
    -(e)ś starczało
    starczaliście,
    -(e)ście starczali
    starczałyście,
    -(e)ście starczały
    3rd starczał starczała starczało starczali starczały
    impersonal starczano
    future tense 1st będę starczał, będę starczać będę starczała, będę starczać będę starczało1, będę starczać będziemy starczali, będziemy starczać będziemy starczały, będziemy starczać
    2nd będziesz starczał, będziesz starczać będziesz starczała, będziesz starczać będziesz starczało1, będziesz starczać będziecie starczali, będziecie starczać będziecie starczały, będziecie starczać
    3rd będzie starczał, będzie starczać będzie starczała, będzie starczać będzie starczało, będzie starczać będą starczali, będą starczać będą starczały, będą starczać
    impersonal będzie starczać się
    conditional 1st starczałbym,
    bym starczał
    starczałabym,
    bym starczała
    starczałobym1,
    bym starczało
    starczalibyśmy,
    byśmy starczali
    starczałybyśmy,
    byśmy starczały
    2nd starczałbyś,
    byś starczał
    starczałabyś,
    byś starczała
    starczałobyś1,
    byś starczało
    starczalibyście,
    byście starczali
    starczałybyście,
    byście starczały
    3rd starczałby,
    by starczał
    starczałaby,
    by starczała
    starczałoby,
    by starczało
    starczaliby,
    by starczali
    starczałyby,
    by starczały
    impersonal starczano by
    imperative 1st niech starczam starczajmy
    2nd starczaj starczajcie
    3rd niech starcza niech starczają
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st starczałem był starczałam była starczałom było1 starczaliśmy byli starczałyśmy były
    2nd starczałeś był starczałaś była starczałoś było1 starczaliście byli starczałyście były
    3rd starczał był starczała była starczało było starczali byli starczały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym starczał byłabym starczała byłobym starczało1 bylibyśmy starczali byłybyśmy starczały
    2nd byłbyś starczał byłabyś starczała byłobyś starczało1 bylibyście starczali byłybyście starczały
    3rd byłby starczał byłaby starczała byłoby starczało byliby starczali byłyby starczały
    active adjectival participle starczający starczająca starczające starczający starczające
    contemporary adverbial participle starczając
    verbal noun starczanie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “starczać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “starczać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)