sprytny

Polish

Etymology

    From spryt + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈsprɘt.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘtnɘ
    • Syllabification: spryt‧ny

    Adjective

    sprytny (comparative sprytniejszy, superlative najsprytniejszy, derived adverb sprytnie)

    1. clever, canny, shrewd, crafty, cunning, wily

    Declension

    Declension of sprytny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative sprytny sprytna sprytne sprytni sprytne
    genitive sprytnego sprytnej sprytnego sprytnych
    dative sprytnemu sprytnej sprytnemu sprytnym
    accusative sprytnego sprytny sprytną sprytne sprytnych sprytne
    instrumental sprytnym sprytną sprytnym sprytnymi
    locative sprytnym sprytnej sprytnym sprytnych

    Further reading

    • “sprytny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “sprytny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)