spréach

Irish

Alternative forms

  • spiach
  • spreuch (obsolete)[1]

Etymology

Back-formation from spréacha, plural of spré, from Middle Irish spréd.[2]

Pronunciation

  • IPA(key): /sˠpʲɾʲeːx/
  • (Munster) IPA(key): /sˠpʲɾʲia̯x/[3]

Noun

spréach f (genitive singular spréiche, nominative plural spréacha)

  1. spark (burst of electrical discharge; particle of glowing matter)

Declension

Declension of spréach (second declension)
bare forms
singular plural
nominative spréach spréacha
vocative a spréach a spréacha
genitive spréiche spréach
dative spréach
spréich (archaic, dialectal)
spréacha
forms with the definite article
singular plural
nominative an spréach na spréacha
genitive na spréiche na spréach
dative leis an spréach
leis an spréich (archaic, dialectal)
don spréach
don spréich (archaic, dialectal)
leis na spréacha

Verb

spréach (present analytic spréachann, future analytic spréachfaidh, verbal noun spréachadh, past participle spréachta)

  1. to spark (give off sparks)

Conjugation

Conjugation of spréach (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present spréachaim spréachann tú;
spréachair†
spréachann sé, sí spréachaimid; spréachann muid spréachann sibh spréachann siad;
spréachaid†
a spréachann; a spréachas spréachtar
past spréach mé; spréachas spréach tú; spréachais spréach sé, sí spréachamar; spréach muid spréach sibh; spréachabhair spréach siad; spréachadar a spréach spréachadh
past habitual spréachainn spréachtá spréachadh sé, sí spréachaimis; spréachadh muid spréachadh sibh spréachaidís; spréachadh siad a spréachadh spréachtaí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future spréachfaidh mé;
spréachfad
spréachfaidh tú;
spréachfair†
spréachfaidh sé, sí spréachfaimid;
spréachfaidh muid
spréachfaidh sibh spréachfaidh siad;
spréachfaid†
a spréachfaidh; a spréachfas spréachfar
conditional spréachfainn spréachfá spréachfadh sé, sí spréachfaimis; spréachfadh muid spréachfadh sibh spréachfaidís; spréachfadh siad a spréachfadh spréachfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go spréacha mé;
go spréachad†
go spréacha tú;
go spréachair†
go spréacha sé, sí go spréachaimid;
go spréacha muid
go spréacha sibh go spréacha siad;
go spréachaid†
— go spréachtar
past dá spréachainn dá spréachtá dá spréachadh sé, sí dá spréachaimis;
dá spréachadh muid
dá spréachadh sibh dá spréachaidís;
dá spréachadh siad
— dá spréachtaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— spréachaim spréach spréachadh sé, sí spréachaimis spréachaigí;
spréachaidh†
spréachaidís — spréachtar
past participle spréachta
verbal noun spréachadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

References

  1. ^ “spréach”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  2. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “spréd”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  3. ^ Sjoestedt, M. L. (1931), Phonétique d’un parler irlandais de Kerry [Phonetics of an Irish dialect of Kerry] (in French), Paris: Librairie Ernest Leroux, § 21, page 13

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “spréaċ”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 1104; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “spréach”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN