splanc

Irish

Alternative forms

  • sblannc, splangc, splannc (obsolete)[1]

Pronunciation

Noun

splanc f (genitive singular splaince, nominative plural splancacha)

  1. flash (burst of light, fire, lightning etc.)
  2. bolt (lightning spark)
  3. spark (particle of glowing matter; small amount of something, which has the potential to become something greater)
  4. sparkle
  5. brand (burning wood, ember)

Declension

Declension of splanc (second declension)
bare forms
singular plural
nominative splanc splancacha
vocative a splanc a splancacha
genitive splaince splancacha
dative splanc
splainc (archaic, dialectal)
splancacha
forms with the definite article
singular plural
nominative an splanc na splancacha
genitive na splaince na splancacha
dative leis an splanc
leis an splainc (archaic, dialectal)
don splanc
don splainc (archaic, dialectal)
leis na splancacha

Derived terms

  • splancáil
  • splancarnach
  • splancbholgán
  • splancúil

Verb

splanc (present analytic splancann, future analytic splancfaidh, verbal noun splancadh, past participle splanctha)

  1. to spark (give off sparks)
  2. to flash (cause to shine; blink)

Conjugation

Conjugation of splanc (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present splancaim splancann tú;
splancair†
splancann sé, sí splancaimid; splancann muid splancann sibh splancann siad;
splancaid†
a splancann; a splancas splanctar
past splanc mé; splancas splanc tú; splancais splanc sé, sí splancamar; splanc muid splanc sibh; splancabhair splanc siad; splancadar a splanc splancadh
past habitual splancainn splanctá splancadh sé, sí splancaimis; splancadh muid splancadh sibh splancaidís; splancadh siad a splancadh splanctaí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future splancfaidh mé;
splancfad
splancfaidh tú;
splancfair†
splancfaidh sé, sí splancfaimid;
splancfaidh muid
splancfaidh sibh splancfaidh siad;
splancfaid†
a splancfaidh; a splancfas splancfar
conditional splancfainn splancfá splancfadh sé, sí splancfaimis; splancfadh muid splancfadh sibh splancfaidís; splancfadh siad a splancfadh splancfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go splanca mé;
go splancad†
go splanca tú;
go splancair†
go splanca sé, sí go splancaimid;
go splanca muid
go splanca sibh go splanca siad;
go splancaid†
— go splanctar
past dá splancainn dá splanctá dá splancadh sé, sí dá splancaimis;
dá splancadh muid
dá splancadh sibh dá splancaidís;
dá splancadh siad
— dá splanctaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— splancaim splanc splancadh sé, sí splancaimis splancaigí;
splancaidh†
splancaidís — splanctar
past participle splanctha
verbal noun splancadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

References

  1. ^ “splanc”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
  2. ^ Sjoestedt, M. L. (1931), Phonétique d’un parler irlandais de Kerry [Phonetics of an Irish dialect of Kerry] (in French), Paris: Librairie Ernest Leroux, § 16, page 11
  3. ^ Ó Sé, Diarmuid (2000), Gaeilge Chorca Dhuibhne [The Irish of Corkaguiny] (in Irish), Institiúid Teangeolaíochta Éireann [Linguistics Institute of Ireland], →ISBN, section 27
  4. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 302, page 107
  5. ^ de Bhaldraithe, Tomás (1977), Gaeilge Chois Fhairrge: An Deilbhíocht [The Irish of Cois Fharraige: Accidence] (in Irish), 2nd edition, Institiúid Ard-Léinn Bhaile Átha Cliath [Dublin Institute for Advanced Studies], page 382

Further reading