simplico
Latin
Etymology
From simplex, ~plicis + -ō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈsɪm.plɪ.koː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈsim.pli.ko]
- Hyphenation: sim‧pli‧cō
Verb
simplicō (present infinitive simplicāre, perfect active simplicāvī, supine simplicātum); first conjugation
Conjugation
Conjugation of simplicō (first conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | simplicō | simplicās | simplicat | simplicāmus | simplicātis | simplicant | ||||||
| imperfect | simplicābam | simplicābās | simplicābat | simplicābāmus | simplicābātis | simplicābant | |||||||
| future | simplicābō | simplicābis | simplicābit | simplicābimus | simplicābitis | simplicābunt | |||||||
| perfect | simplicāvī | simplicāvistī | simplicāvit | simplicāvimus | simplicāvistis | simplicāvērunt, simplicāvēre | |||||||
| pluperfect | simplicāveram | simplicāverās | simplicāverat | simplicāverāmus | simplicāverātis | simplicāverant | |||||||
| future perfect | simplicāverō | simplicāveris | simplicāverit | simplicāverimus | simplicāveritis | simplicāverint | |||||||
| passive | present | simplicor | simplicāris, simplicāre |
simplicātur | simplicāmur | simplicāminī | simplicantur | ||||||
| imperfect | simplicābar | simplicābāris, simplicābāre |
simplicābātur | simplicābāmur | simplicābāminī | simplicābantur | |||||||
| future | simplicābor | simplicāberis, simplicābere |
simplicābitur | simplicābimur | simplicābiminī | simplicābuntur | |||||||
| perfect | simplicātus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | simplicātus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | simplicātus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | simplicem | simplicēs | simplicet | simplicēmus | simplicētis | simplicent | ||||||
| imperfect | simplicārem | simplicārēs | simplicāret | simplicārēmus | simplicārētis | simplicārent | |||||||
| perfect | simplicāverim | simplicāverīs | simplicāverit | simplicāverīmus | simplicāverītis | simplicāverint | |||||||
| pluperfect | simplicāvissem | simplicāvissēs | simplicāvisset | simplicāvissēmus | simplicāvissētis | simplicāvissent | |||||||
| passive | present | simplicer | simplicēris, simplicēre |
simplicētur | simplicēmur | simplicēminī | simplicentur | ||||||
| imperfect | simplicārer | simplicārēris, simplicārēre |
simplicārētur | simplicārēmur | simplicārēminī | simplicārentur | |||||||
| perfect | simplicātus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | simplicātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | simplicā | — | — | simplicāte | — | ||||||
| future | — | simplicātō | simplicātō | — | simplicātōte | simplicantō | |||||||
| passive | present | — | simplicāre | — | — | simplicāminī | — | ||||||
| future | — | simplicātor | simplicātor | — | — | simplicantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | simplicāre | simplicārī | simplicāns | — | |||||||||
| future | simplicātūrum esse | simplicātum īrī | simplicātūrus | simplicandus | |||||||||
| perfect | simplicāvisse | simplicātum esse | — | simplicātus | |||||||||
| future perfect | — | simplicātum fore | — | — | |||||||||
| perfect potential | simplicātūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| simplicandī | simplicandō | simplicandum | simplicandō | simplicātum | simplicātū | ||||||||
Derived terms
Related terms
Further reading
- “simplĭco”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- simplico in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 2, Hahnsche Buchhandlung, column 2676
- “simplĭco”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, page 1444, column 2.
Categories:
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *sem-
- Latin terms suffixed with -o (denominative)
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *pel- (fold)
- Latin 3-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Latin transitive verbs
- Latin terms with quotations
- Latin first conjugation verbs
- Latin first conjugation verbs with perfect in -āv-