shuir
See also: shuǐr
Aromanian
Alternative forms
Etymology
From Vulgar Latin *sūbilō, from Latin sībilō, or possibly influenced by fluir. Compare Romanian șuiera, șuier.
Verb
shuir (third-person singular shuirã, participle shuiratã)
- to whistle
Conjugation
| long infinitive | shuirari, shuirare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | shuirãnda | ||||||
| past participle | shuiratã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | shuir, shuiru | shuiri | shuirã | shuirãm, shuirãmu | shuirats, shuiratsã, shuiratsi | shuirã |
| imperfect | shuiram | shuirai | shuira | shuiram | shuirats, shuiratsi | shuira | |
| simple perfect | shuirai | shuirash, shuirashi | shuirã | shuirãm | shuirat | shuirarã | |
| conditional | present | s-shuirarim | s-shuirari, s-shuirarishi | s-shuirari, s-shuirare | s-shuirarim | s-shuirarit | s-shuirari, s-shuirare |
| subjunctive | present | s-shuir, s-shuiru | s-shuiri | s-shuiri, s-shuire | s-shuirãm, s-shuirãmu | s-shuirats, s-shuiratsã, s-shuiratsi | s-shuiri, s-shuire |
| imperative | present | — | shuirã | — | — | shuirats, shuiratsã, shuiratsi | — |
Synonyms
Related terms
- shuirari / shuirare
- shuirat