serralia

Latin

Alternative forms

Etymology

From a variation sarralia (mentioned by Papias of Hierapolis (c. AD 60 – c. 130)), of further unknown origin. A hypothesis by Isidore of Seville (much later, between 600–625, see quotations) derives it as the neuter plural of *serrālis, from serra (“saw”) + -ālis (suffix forming adjectives).

Pronunciation

Noun

serrālia f (genitive serrāliae); first declension (Late Latin)

  1. a type of wild lettuce
    • c. 600 CE – 625 CE, Isidorus Hispalensis, Etymologiae 17.10.11:
      Lactuca dicta est quod abundantia lactis exuberet, seu quia lacte nutrientes feminas inplet. Haec et in viris Veneris usum coercet. Lactuca agrestis est quam serraliam nominamus, quod dorsum eius in modum serrae est.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

First-declension noun.

singular plural
nominative serrālia serrāliae
genitive serrāliae serrāliārum
dative serrāliae serrāliīs
accusative serrāliam serrāliās
ablative serrāliā serrāliīs
vocative serrālia serrāliae

Descendants

  • Spanish: cerraja

References

  • “serralia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.