scart

See also: SCART

English

Etymology 1

Verb

scart (third-person singular simple present scarts, present participle scarting, simple past and past participle scarted)

  1. (Scotland, transitive) To scratch or scrape.

Noun

scart (plural scarts)

  1. (Scotland) A slight wound.
  2. (Scotland) A dash or stroke.
  3. (Scotland) A niggard.
  4. (Scotland) A poor-looking creature; a wretch.

Etymology 2

Noun

scart (plural scarts)

  1. (UK, dialect) Alternative form of scarf (“cormorant”).

Anagrams

Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /sˠkɑɾˠt̪ˠ/, /sˠkaɾˠt̪ˠ/

Verb

scart (present analytic scartann, future analytic scartfaidh, verbal noun scartadh, past participle scarta)

  1. alternative form of cart (“to clear away, clean”)

Conjugation

Conjugation of scart (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present scartaim scartann tú;
scartair†
scartann sé, sí scartaimid; scartann muid scartann sibh scartann siad;
scartaid†
a scartann; a scartas scartar
past scart mé; scartas scart tú; scartais scart sé, sí scartamar; scart muid scart sibh; scartabhair scart siad; scartadar a scart scartadh
past habitual scartainn scartá scartadh sé, sí scartaimis; scartadh muid scartadh sibh scartaidís; scartadh siad a scartadh scartaí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future scartfaidh mé;
scartfad
scartfaidh tú;
scartfair†
scartfaidh sé, sí scartfaimid;
scartfaidh muid
scartfaidh sibh scartfaidh siad;
scartfaid†
a scartfaidh; a scartfas scartfar
conditional scartfainn scartfá scartfadh sé, sí scartfaimis; scartfadh muid scartfadh sibh scartfaidís; scartfadh siad a scartfadh scartfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go scarta mé;
go scartad†
go scarta tú;
go scartair†
go scarta sé, sí go scartaimid;
go scarta muid
go scarta sibh go scarta siad;
go scartaid†
— go scartar
past dá scartainn dá scartá dá scartadh sé, sí dá scartaimis;
dá scartadh muid
dá scartadh sibh dá scartaidís;
dá scartadh siad
— dá scartaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— scartaim scart scartadh sé, sí scartaimis scartaigí;
scartaidh†
scartaidís — scartar
past participle scarta
verbal noun scartadh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “scartaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 960; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “scart”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN