samotnica

See also: samotnicą

Polish

Etymology

    From samotny + -ica.

    Pronunciation

    • IPA(key): /sa.mɔtˈɲi.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sa
    • Syllabification: sa‧mot‧ni‧ca

    Noun

    samotnica f (male equivalent samotnik)

    1. female equivalent of samotnik (“loner, recluse”)

    Declension

    Declension of samotnica
    singular plural
    nominative samotnica samotnice
    genitive samotnicy samotnic
    dative samotnicy samotnicom
    accusative samotnicę samotnice
    instrumental samotnicą samotnicami
    locative samotnicy samotnicach
    vocative samotnico samotnice

    Further reading

    • “samotnica”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “samotnica”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)