samobójca

See also: samobójcą

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *sem-

Proto-Indo-European *-os

Proto-Indo-European *-ós

Proto-Indo-European *-ós

Proto-Indo-European *somHós

Proto-Slavic *samъ

Old Polish sam

Polish sam

Proto-Slavic *-o-

Old Polish -o-

Polish -o-

Polish samo-

Proto-Indo-European *bʰeyh₂-

Proto-Balto-Slavic *bī́ˀtei

Proto-Slavic *bìti

Old Polish bić

Polish bić

Proto-Slavic *-ьca

Old Polish -ca

Polish -ca

Polish samobójca

From samo- + bić + -ca.

Pronunciation

• IPA^(key): /sa.mɔˈbuj.t͡sa/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ujt͡sa
• Syllabification: sa‧mo‧bój‧ca

Noun

samobójca m pers (female equivalent samobójczyni)

1. suicide (person who commits suicide)

Declension

Declension of samobójca

	singular	plural
nominative	samobójca	samobójcy, samobójce1
genitive	samobójcy	samobójców
dative	samobójcy	samobójcom
accusative	samobójcę	samobójców
instrumental	samobójcą	samobójcami
locative	samobójcy	samobójcach
vocative	samobójco	samobójcy

¹Deprecative.

Derived terms

adjective

• samobójczy

noun

• samobójstwo

Related terms

adverb

• samobójczo

noun

• samobój

Further reading

• “samobójca”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “samobójca”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)