safa

Hausa

Etymology 1

Pronunciation

  • IPA(key): /sà.fâː/
    • (Standard Kano Hausa) IPA(key): [sə̀.ɸâː]

Noun

sàfâ f (possessed form sàfân)

  1. large, intercity bus

Etymology 2

Pronunciation

  • IPA(key): /sàː.fáː/
    • (Standard Kano Hausa) IPA(key): [sàː.ɸáː]

Noun

sā̀fā f (plural sā̀fànnī, possessed form sā̀far̃)

  1. socks, stockings

Icelandic

Noun

safa

  1. indefinite accusative singular of safi
  2. indefinite dative singular of safi
  3. indefinite genitive singular of safi
  4. indefinite accusative plural of safi
  5. indefinite genitive plural of safi

Maltese

Root
s-f-j
7 terms

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsa.fa/
  • Rhymes: -afa

Etymology 1

From Arabic صَفاء (ṣafāʔ), feminised because of the final -a.

Noun

safa f

  1. purity
    Synonym: purità

Etymology 2

From Arabic صَفَا (ṣafā, “to become pure, to remain after a process of purification”). The initial emphatic caused the addition of an unetymological final għ in some accents, whence the rarer variant sefa’ (compare the similar development in baqa’, laqa’, tema’).

Verb

safa (imperfect jisfa)

  1. to be left; to come to be in some undesired state
    Alternative form: sefa’
    Sfat bla wlied. ― She was left childless.
    Sfaw foqra. ― They were left poor.
    • 1949, Anton Buttigieg, “Il-Ġebla tal-Ġeneral”, in Fanali bil-Lejl:
      u lili firdu minn mal-art għal dejjem,
      u jien sfajt blata u gżira l-aktar ċkejkna,
      bi ftit faqqiegħ u ftit gremxul sewdieni
      ngħix ħajja waħdi.
      (please add an English translation of this quotation)
Conjugation
Conjugation of safa (Form I, final-weak, a ~ i-a)
positive forms
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
perfect m sfajt sfajt safa sfajna sfajtu sfaw
f sfat
imperfect m nisfa tisfa jisfa nisfaw tisfaw jisfaw
f tisfa
imperative isfa isfaw
negative forms
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
perfect m sfajtx sfajtx safax sfajniex sfajtux sfawx
f sfatx
imperfect m nisfax tisfax jisfax nisfawx tisfawx jisfawx
f tisfax
imperative tisfax tisfawx

Polish

Pronunciation

Noun

safa f

  1. (Łowicz) alternative form of szafa

Further reading

  • Halina Świderska (1929), “safa”, in Dialekt Księstwa Łowickiego (in Polish), Warsaw, →ISBN, page 131

Portuguese

Pronunciation

  • Rhymes: -afɐ
  • Hyphenation: sa‧fa

Etymology 1

    Back-formation from safar, borrowed from Spanish zafar, borrowed from Andalusian Arabic زَاح (zāḥ), from Arabic أَزَاحَ (ʔazāḥa).

    Noun

    safa f (plural safas)

    1. eraser (piece of rubber used to erase writing)
      Synonym: borracha

    Interjection

    safa!

    1. expresses surprise, disgust or admiration

    Etymology 2

    Adjective

    safa

    1. feminine singular of safo

    Etymology 3

    Verb

    safa

    1. inflection of safar:
      1. third-person singular present indicative
      2. second-person singular imperative

    Further reading

    Swahili

    Pronunciation

    • Audio (Kenya):(file)

    Noun

    safa class IX (plural safa class X)

    1. a type of trough used for bathing

    Turkish

    Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish صفا (ṣafa, “a being clear, limpid, clearness, the mind's being free from anxiety, grief, irritation, calmness, peace, enjoyment, pleasure, delight, pure affection, delight”),[1][2] from Arabic صَفَاء (ṣafāʔ, “serenity”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /saˈfaː/
    • Hyphenation: sa‧fa

    Noun

    safa (definite accusative safayı, plural safalar)

    1. superseded spelling of sefa
    2. (archaic) clarity, clearness
    3. (archaic) serenity, pleasure

    Declension

    Declension of safa
    singular plural
    nominative safa safalar
    definite accusative safayı safaları
    dative safaya safalara
    locative safada safalarda
    ablative safadan safalardan
    genitive safanın safaların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular safam safalarım
    2nd singular safan safaların
    3rd singular safası safaları
    1st plural safamız safalarımız
    2nd plural safanız safalarınız
    3rd plural safaları safaları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular safamı safalarımı
    2nd singular safanı safalarını
    3rd singular safasını safalarını
    1st plural safamızı safalarımızı
    2nd plural safanızı safalarınızı
    3rd plural safalarını safalarını
    dative
    singular plural
    1st singular safama safalarıma
    2nd singular safana safalarına
    3rd singular safasına safalarına
    1st plural safamıza safalarımıza
    2nd plural safanıza safalarınıza
    3rd plural safalarına safalarına
    locative
    singular plural
    1st singular safamda safalarımda
    2nd singular safanda safalarında
    3rd singular safasında safalarında
    1st plural safamızda safalarımızda
    2nd plural safanızda safalarınızda
    3rd plural safalarında safalarında
    ablative
    singular plural
    1st singular safamdan safalarımdan
    2nd singular safandan safalarından
    3rd singular safasından safalarından
    1st plural safamızdan safalarımızdan
    2nd plural safanızdan safalarınızdan
    3rd plural safalarından safalarından
    genitive
    singular plural
    1st singular safamın safalarımın
    2nd singular safanın safalarının
    3rd singular safasının safalarının
    1st plural safamızın safalarımızın
    2nd plural safanızın safalarınızın
    3rd plural safalarının safalarının

    References

    1. ^ Redhouse, James W. (1890), “صفا”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1178
    2. ^ Kélékian, Diran (1911), “صفا”, in Dictionnaire turc-français‎[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 762

    Further reading