séimhigh

Irish

Etymology

From Old Irish séimigidir (“to attenuate; soften”), from séim (“slender; smooth”), from Proto-Celtic *sɸeimis. By surface analysis, séimh +‎ -igh.

Verb

séimhigh (present analytic séimhíonn, future analytic séimheoidh, verbal noun séimhiú, past participle séimhithe)

  1. (literary) to thin, attenuate
  2. to make, become mild; to mellow
  3. (phonology) to lenite

Conjugation

Conjugation of séimhigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present séimhím séimhíonn tú;
séimhír†
séimhíonn sé, sí séimhímid;
séimhíonn muid
séimhíonn sibh séimhíonn siad;
séimhíd†
a shéimhíonn; a shéimhíos séimhítear
past shéimhigh mé; shéimhíos shéimhigh tú; shéimhís shéimhigh sé, sí shéimhíomar; shéimhigh muid shéimhigh sibh; shéimhíobhair shéimhigh siad; shéimhíodar a shéimhigh séimhíodh
past habitual shéimhínn /
séimhínn‡
shéimhíteá /
séimhíteá‡
shéimhíodh sé, sí /
séimhíodh sé, sí‡
shéimhímis; shéimhíodh muid /
séimhímis‡; séimhíodh muid‡
shéimhíodh sibh /
séimhíodh sibh‡
shéimhídís; shéimhíodh /
séimhídís‡; séimhíodh siad‡
a shéimhíodh shéimhítí /
séimhítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future séimheoidh mé;
séimheod;
séimheochaidh mé†
séimheoidh tú;
séimheoir†;
séimheochaidh tú†
séimheoidh sé, sí;
séimheochaidh sé, sí†
séimheoimid;
séimheoidh muid;
séimheochaimid†;
séimheochaidh muid†
séimheoidh sibh;
séimheochaidh sibh†
séimheoidh siad;
séimheoid†;
séimheochaidh siad†
a shéimheoidh; a shéimheos; a shéimheochaidh†; a shéimheochas† séimheofar; séimheochar†
conditional shéimheoinn; shéimheochainn† /
séimheoinn‡; séimheochainn†‡
shéimheofá; shéimheochthᆠ/
séimheofá‡; séimheochthᆇ
shéimheodh sé, sí; shéimheochadh sé, s토/
séimheodh sé, sí‡; séimheochadh sé, s톇
shéimheoimis; shéimheodh muid; shéimheochaimis†; shéimheochadh muid† /
séimheoimis‡; séimheodh muid‡; séimheochaimis†‡; séimheochadh muid†‡
shéimheodh sibh; shéimheochadh sibh† /
séimheodh sibh‡; séimheochadh sibh†‡
shéimheoidís; shéimheodh siad; shéimheochaidís†; shéimheochadh siad† /
séimheoidís‡; séimheodh siad‡; séimheochaidís†‡; séimheochadh siad†‡
a shéimheodh; a shéimheochadh† shéimheofaí; shéimheochtha토/
séimheofaí‡; séimheochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go séimhí mé;
go séimhíod†
go séimhí tú;
go séimhír†
go séimhí sé, sí go séimhímid;
go séimhí muid
go séimhí sibh go séimhí siad;
go séimhíd†
— go séimhítear
past dá séimhínn dá séimhíteá dá séimhíodh sé, sí dá séimhímis;
dá séimhíodh muid
dá séimhíodh sibh dá séimhídís;
dá séimhíodh siad
— dá séimhítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— séimhím séimhigh séimhíodh sé, sí séimhímis séimhígí;
séimhídh†
séimhídís — séimhítear
past participle séimhithe
verbal noun séimhiú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of séimhigh
radical lenition eclipsis
séimhigh shéimhigh
after an, tséimhigh
not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.