rywal

Polish

Etymology

    Borrowed from French rival, a learned borrowing from Latin rīvālis.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈrɘ.val/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘval
    • Syllabification: ry‧wal

    Noun

    rywal m pers (female equivalent rywalka)

    1. rival, competitor
      Synonym: konkurent

    Declension

    Declension of rywal
    singular plural
    nominative rywal rywale
    genitive rywala rywali
    dative rywalowi rywalom
    accusative rywala rywali
    instrumental rywalem rywalami
    locative rywalu rywalach
    vocative rywalu rywale

    Further reading

    • “rywal”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rywal”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)