rycerzyk

Polish

Etymology

    From rycerz + -yk.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɘˈt͡sɛ.ʐɘk/
    • Rhymes: -ɛʐɘk
    • Syllabification: ry‧ce‧rzyk

    Noun

    rycerzyk m pers

    1. (historical) diminutive of rycerz
    2. (colloquial, ironic) brave, valiant persom

    Declension

    Declension of rycerzyk
    singular plural
    nominative rycerzyk rycerzyki
    genitive rycerzyka rycerzyków
    dative rycerzykowi rycerzykom
    accusative rycerzyka rycerzyków
    instrumental rycerzykiem rycerzykami
    locative rycerzyku rycerzykach
    vocative rycerzyku rycerzyki

    Noun

    rycerzyk m animal

    1. any fungus of the genus Tricholomopsis

    Declension

    Declension of rycerzyk
    singular plural
    nominative rycerzyk rycerzyki
    genitive rycerzyka rycerzyków
    dative rycerzykowi rycerzykom
    accusative rycerzyka rycerzyki
    instrumental rycerzykiem rycerzykami
    locative rycerzyku rycerzykach
    vocative rycerzyku rycerzyki

    Further reading

    • “rycerzyk”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)