ruohen
Middle High German
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): (before 13th CE) /ˈruo̯.hən/
Verb
ruohen (class 2 weak, third-person singular present ruohet, past tense ruohete, past participle geruohet, auxiliary hān)
- alternative form of rohen
Conjugation
Conjugation of ruohen (class 2 weak, auxiliary hān)
| infinitive | ruohen | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| genitive gerund | ruohennes ruohenes | ||||
| dative gerund | ruohenne ruohene | ||||
| present participle | ruohende | ||||
| past participle | geruohet | ||||
| auxiliary | hān | ||||
| indicative | subjunctive | ||||
| singular | plural | singular | plural | ||
| present | ich ruohe | wir ruohen | i | ich ruohe | wir ruohen |
| du ruohest | ir ruohet | du ruohest | ir ruohet | ||
| ër ruohet | sie ruohent | ër ruohe | sie ruohen | ||
| preterite | ich ruohete | wir ruoheten | ii | ich ruohete | wir ruoheten |
| du ruohetest | ir ruohetet | du ruohetest | ir ruohetet | ||
| ër ruohete | sie ruoheten | ër ruohete | sie ruoheten | ||
| imperative | ruohe (du) | ruohet (ir) | |||
Composed forms of ruohen (class 2 weak, auxiliary hān)
| perfect | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| singular | plural | singular | plural | ||
| indicative | ich hān geruohet | wir hān geruohet | subjunctive | ich habe geruohet | wir haben geruohet |
| du hāst geruohet | ir hāt geruohet | du habest geruohet | ir habet geruohet | ||
| ër hāt geruohet | sie hānt geruohet | ër habe geruohet | sie haben geruohet | ||
| pluperfect | |||||
| indicative | ich habete geruohet | wir habeten geruohet | subjunctive | ich habete geruohet | wir habeten geruohet |
| du habetest geruohet | ir habetet geruohet | du habetest geruohet | ir habetet geruohet | ||
| ër habete geruohet | sie habeten geruohet | ër habete geruohet | sie habeten geruohet | ||
| future i | |||||
| infinitive | ruohen süln | subjunctive i | ich sul ruohen | wir suln ruohen | |
| du sule ruohen | ir sulet ruohen | ||||
| ër sul ruohen | sie suln ruohen | ||||
| indicative | ich sol ruohen | wir sulen ruohen | subjunctive ii | ich sölte ruohen ich sölde ruohen |
wir sölten ruohen wir sölden ruohen |
| du solt ruohen | ir sulet ruohen | du söltest ruohen du söldest ruohen |
ir söltet ruohen ir söldet ruohen | ||
| ër sol ruohen | sie sulen ruohen | ër sölte ruohen ër sölde ruohen |
sie sölten ruohen sie sölden ruohen | ||
| future ii | |||||
| infinitive | geruohet hān süln | subjunctive i | ich sul geruohet hān | wir suln geruohet hān | |
| du sule geruohet hān | ir sulet geruohet hān | ||||
| ër sul geruohet hān | sie suln geruohet hān | ||||
| indicative | ich sol geruohet hān | wir sulen geruohet hān | subjunctive ii | ich sölte geruohet hān ich sölde geruohet hān |
wir sölten geruohet hān wir sölden geruohet hān |
| du solt geruohet hān | ir sulet geruohet hān | du söltest geruohet hān du söldest geruohet hān |
ir söltet geruohet hān ir söldet geruohet hān | ||
| ër sol geruohet hān | sie sulen geruohet hān | ër sölte geruohet hān ër sölde geruohet hān |
sie sölten geruohet hān sie sölden geruohet hān | ||
References
- “ruohen” in Mittelhochdeutsches Handwörterbuch, Matthias von Lexer, 3 vols., Leipzig 1872–1878.