rumkriegen

German

Etymology

    rum- +‎ kriegen

    Pronunciation

    • Audio (Germany (Berlin)):(file)
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)

    Verb

    rumkriegen (weak, third-person singular present kriegt rum, past tense kriegte rum, past participle rumgekriegt, auxiliary haben)

    1. (colloquial) alternative form of herumkriegen

    Conjugation