ručit

Czech

Etymology

    From ruka + -it.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈrut͡ʃɪt]
    • Audio:(file)

    Verb

    ručit impf

    1. to guarantee

    Conjugation

    Conjugation of ručit
    infinitive ručit, ručiti active adjective ručící


    verbal noun ručení passive adjective —
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person ručím ručíme — ručme
    2nd person ručíš ručíte ruč ručte
    3rd person ručí ručí — —

    The future tense: a combination of a future form of být + infinitive ručit.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate ručil ručili — —
    masculine inanimate ručily —
    feminine ručila —
    neuter ručilo ručila ručeno —
    transgressives present past
    masculine singular ruče —
    feminine + neuter singular ručíc —
    plural ručíce —

    Further reading