rozpustnik

Polish

Etymology

    From rozpusta + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɔsˈpust.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ustɲik
    • Syllabification: roz‧pust‧nik

    Noun

    rozpustnik m pers (female equivalent rozpustnica)

    1. debauchee, libertine
      Synonym: bezwstydnik

    Declension

    Declension of rozpustnik
    singular plural
    nominative rozpustnik rozpustnicy, rozpustniki1
    genitive rozpustnika rozpustników
    dative rozpustnikowi rozpustnikom
    accusative rozpustnika rozpustników
    instrumental rozpustnikiem rozpustnikami
    locative rozpustniku rozpustnikach
    vocative rozpustniku rozpustnicy

    1Deprecative.

    adjective
    adverb
    • rozpustnie
    nouns

    Further reading

    • “rozpustnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rozpustnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)