rozpusta

See also: rozpustą

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *orzpusta.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɔsˈpus.ta/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -usta
    • Syllabification: roz‧pus‧ta

    Noun

    rozpusta f

    1. debauchery, indulgence
    2. fornication

    Declension

    Declension of rozpusta
    singular
    nominative rozpusta
    genitive rozpusty
    dative rozpuście
    accusative rozpustę
    instrumental rozpustą
    locative rozpuście
    vocative rozpusto

    Derived terms

    adjective
    adverb
    • rozpustnie
    adjectives
    • rozpuszczalnikowy

    Further reading

    • “rozpusta”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rozpusta”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)