rozpęd

Polish

Etymology

    Deverbal from rozpędzić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈrɔs.pɛnt/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔspɛnt
    • Syllabification: roz‧pęd

    Noun

    rozpęd m inan

    1. momentum (impetus, either of a body in motion, or of an idea or course of events)

    Declension

    Declension of rozpęd
    singular
    nominative rozpęd
    genitive rozpędu
    dative rozpędowi
    accusative rozpęd
    instrumental rozpędem
    locative rozpędzie
    vocative rozpędzie

    Derived terms

    adverb
    • z rozpędu
    adjective
    • rozpędowy

    Further reading

    • “rozpęd”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rozpęd”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)