rozkwit

Polish

Etymology

    Deverbal from rozkwitnąć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈrɔs.kfit/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔskfit
    • Syllabification: roz‧kwit

    Noun

    rozkwit m inan

    1. (botany) florescence, bloom
    2. (figuratively) bloom

    Declension

    Declension of rozkwit
    singular plural
    nominative rozkwit rozkwity
    genitive rozkwitu rozkwitów
    dative rozkwitowi rozkwitom
    accusative rozkwit rozkwity
    instrumental rozkwitem rozkwitami
    locative rozkwicie rozkwitach
    vocative rozkwicie rozkwity

    Further reading

    • “rozkwit”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “rozkwit”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)