rodzic

See also: rodzić and rôdzic

Polish

Alternative forms

  • rôdzic (“compatriot”) (Łowicz, Kalenice, Płaskocin, Bednary, Kompina)

Etymology

Inherited from Old Polish rodzic, from Proto-Slavic *rodiťь; see rodzić for more on the origin.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈrɔ.d͡ʑit͡s/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔd͡ʑit͡s
  • Syllabification: ro‧dzic

Noun

rodzic m pers (female equivalent (dialectal) rodziczka)

  1. (colloquial) parent
  2. (archaic or dialectal, Lasovia) father
  3. (in the plural) parents (one's father and mother)
    Synonyms: rodziciele, staruszkowie, starzy

Declension

Declension of rodzic
singular plural
nominative rodzic rodzice
genitive rodzica rodziców
dative rodzicowi rodzicom
accusative rodzica rodziców
instrumental rodzicem rodzicami
locative rodzicu rodzicach
vocative rodzicu rodzice

Further reading

  • “rodzic”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “rodzic”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
  • Szymon Matusiak (1880), “rodźic”, in “Gwara lasowska w okolicy Tarnobrzega, studyjum dyjalektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I) (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 176