rialaigh
Irish
Verb
rialaigh (present analytic rialaíonn, future analytic rialóidh, verbal noun rialú, past participle rialaithe)
- to govern, control
- (law) to rule, find (pass a judgement)
- Rialaigh an chúirt linn.
- The court ruled in our favour.
- to regulate
- (grammar) to govern
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | rialaím | rialaíonn tú; rialaír† |
rialaíonn sé, sí | rialaímid; rialaíonn muid |
rialaíonn sibh | rialaíonn siad; rialaíd† |
a rialaíonn; a rialaíos | rialaítear |
| past | rialaigh mé; rialaíos | rialaigh tú; rialaís | rialaigh sé, sí | rialaíomar; rialaigh muid | rialaigh sibh; rialaíobhair | rialaigh siad; rialaíodar | a rialaigh | rialaíodh |
| past habitual | rialaínn | rialaíteá | rialaíodh sé, sí | rialaímis; rialaíodh muid | rialaíodh sibh | rialaídís; rialaíodh | a rialaíodh | rialaítí |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | rialóidh mé; rialód; rialóchaidh mé† |
rialóidh tú; rialóir†; rialóchaidh tú† |
rialóidh sé, sí; rialóchaidh sé, sí† |
rialóimid; rialóidh muid; rialóchaimid†; rialóchaidh muid† |
rialóidh sibh; rialóchaidh sibh† |
rialóidh siad; rialóid†; rialóchaidh siad† |
a rialóidh; a rialós; a rialóchaidh†; a rialóchas† | rialófar; rialóchar† |
| conditional | rialóinn; rialóchainn† | rialófá; rialóchthᆠ| rialódh sé, sí; rialóchadh sé, sí† | rialóimis; rialódh muid; rialóchaimis†; rialóchadh muid† | rialódh sibh; rialóchadh sibh† | rialóidís; rialódh siad; rialóchaidís†; rialóchadh siad† | a rialódh; a rialóchadh† | rialófaí; rialóchthaí† |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go rialaí mé; go rialaíod† |
go rialaí tú; go rialaír† |
go rialaí sé, sí | go rialaímid; go rialaí muid |
go rialaí sibh | go rialaí siad; go rialaíd† |
— | go rialaítear |
| past | dá rialaínn | dá rialaíteá | dá rialaíodh sé, sí | dá rialaímis; dá rialaíodh muid |
dá rialaíodh sibh | dá rialaídís; dá rialaíodh siad |
— | dá rialaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | rialaím | rialaigh | rialaíodh sé, sí | rialaímis | rialaígí; rialaídh† |
rialaídís | — | rialaítear |
| past participle | rialaithe | |||||||
| verbal noun | rialú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “rialaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
- “rialaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
- Ó Dónaill, Niall; Ua Maoileoin, Pádraig (1991), “rialú”, in An Foclóir Beag (in Irish), Dublin: An Gúm