repropitio

Latin

Etymology

    From re- + propitio.

    Pronunciation

    Verb

    repropitiō (present infinitive repropitiāre, perfect active repropitiāvī, supine repropitiātum); first conjugation

    1. to propitiate again

    Conjugation

    References

    • “repropitio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “repropitio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.