renegat

See also: Renegat, renégat, and renegát

Catalan

Participle

renegat (feminine renegada, masculine plural renegats, feminine plural renegades)

  1. past participle of renegar

Crimean Tatar

Etymology

Spanish renegado, from Latin renegatus.

Noun

renegat

  1. renegade.

Declension

Declension of renegat
nominative renegat
genitive renegatnıñ
dative renegatqa
accusative renegatnı
locative renegatta
ablative renegattan

References

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, →ISBN

Polish

Etymology

    Borrowed from French renégat, from Italian rinnegato.

    Pronunciation

    • IPA(key): /rɛˈnɛ.ɡat/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɡat
    • Syllabification: re‧ne‧gat

    Noun

    renegat m pers

    1. (literary) renegade (disloyal person who betrays or deserts his cause or religion etc.)
      Synonyms: zaprzaniec, zdrajca
    2. (literary) traitor, turncoat (one who violates allegiance and betrays one's country)
      Synonyms: judasz, zdrajca

    Declension

    Declension of renegat
    singular plural
    nominative renegat renegaci, renegaty1
    genitive renegata renegatów
    dative renegatowi renegatom
    accusative renegata renegatów
    instrumental renegatem renegatami
    locative renegacie renegatach
    vocative renegacie renegaci

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • renegacki
    nouns
    • renegacja
    • renegactwo

    Further reading

    • “renegat”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “renegat”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French renégat or German Renegat.

      Adjective

      renegat m or n (feminine singular renegată, masculine plural renegați, feminine/neuter plural renegate)

      1. reneged

      Declension

      Declension of renegat
      singular plural
      masculine neuter feminine masculine neuter feminine
      nominative-
      accusative
      indefinite renegat renegată renegați renegate
      definite renegatul renegata renegații renegatele
      genitive-
      dative
      indefinite renegat renegate renegați renegate
      definite renegatului renegatei renegaților renegatelor

      Noun

      renegat m (plural renegați)

      1. renegade

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative renegat renegatul renegați renegații
      genitive-dative renegat renegatului renegați renegaților
      vocative renegatule renegaților