rella

See also: Rella

Catalan

Etymology

    Inherited from Latin rēgula. Doublet of regla.

    Pronunciation

    Noun

    rella f (plural relles)

    1. plowshare

    Further reading

    Galician

    Ploughing (a re-enactment)

    Alternative forms

    Etymology

    From Old Galician-Portuguese, from Latin rēgula. Cognate with Portuguese relha, Spanish reja and Catalan rella.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈreʎa̝/

    Noun

    rella f (plural rellas)

    1. plowshare
      Synonyms: ferro, palmela
    2. wooden or iron peg which internally connects the parts of a traditional cart wheel

    References

    Icelandic

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈrɛtla]
    • Rhymes: -ɛtla

    Etymology 1

    Noun

    rella f (genitive singular rellu, nominative plural rellur)

    1. nagging, pestering
      Synonyms: nauð, nudd, kvabb, þrábeiðni, juð, suð, rell
    Declension
    Declension of rella (feminine)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative rella rellan rellur rellurnar
    accusative rellu relluna rellur rellurnar
    dative rellu rellunni rellum rellunum
    genitive rellu rellunnar rella, rellna rellanna, rellnanna
    Derived terms
    • relluskjóða (“nagger, pesterer”)

    Verb

    rella (weak verb, third-person singular past indicative rellaði, supine rellað)

    1. (intransitive) to nag, to pester
      Synonyms: nauða í, kvabba, þrábiðja, suða, juða
    Conjugation
    rella – active voice (germynd)
    infinitive nafnháttur að rella
    supine sagnbót rellað
    present participle
    rellandi
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég rella rellaði relli rellaði
    þú rellar rellaðir rellir rellaðir
    hann, hún, það rellar rellaði relli rellaði
    plural við rellum relluðum rellum relluðum
    þið rellið relluðuð rellið relluðuð
    þeir, þær, þau rella relluðu relli relluðu
    imperative boðháttur
    singular þú rella (þú), rellaðu
    plural þið rellið (þið), relliði1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    rellast – mediopassive voice (miðmynd)
    infinitive nafnháttur að rellast
    supine sagnbót rellast
    present participle
    rellandist (rare; see appendix)
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég rellast rellaðist rellist rellaðist
    þú rellast rellaðist rellist rellaðist
    hann, hún, það rellast rellaðist rellist rellaðist
    plural við rellumst relluðumst rellumst relluðumst
    þið rellist relluðust rellist relluðust
    þeir, þær, þau rellast relluðust rellist relluðust
    imperative boðháttur
    singular þú rellast (þú), rellastu
    plural þið rellist (þið), rellisti1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    rellaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
    strong declension
    (sterk beyging)
    singular (eintala) plural (fleirtala)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    nominative
    (nefnifall)
    rellaður relluð rellað rellaðir rellaðar relluð
    accusative
    (þolfall)
    rellaðan rellaða rellað rellaða rellaðar relluð
    dative
    (þágufall)
    relluðum rellaðri relluðu relluðum relluðum relluðum
    genitive
    (eignarfall)
    rellaðs rellaðrar rellaðs rellaðra rellaðra rellaðra
    weak declension
    (veik beyging)
    singular (eintala) plural (fleirtala)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    nominative
    (nefnifall)
    rellaði rellaða rellaða relluðu relluðu relluðu
    accusative
    (þolfall)
    rellaða relluðu rellaða relluðu relluðu relluðu
    dative
    (þágufall)
    rellaða relluðu rellaða relluðu relluðu relluðu
    genitive
    (eignarfall)
    rellaða relluðu rellaða relluðu relluðu relluðu
    Derived terms
    • rell (“nagging, pestering”)

    Etymology 2

    Noun

    rella f (genitive singular rellu, nominative plural rellur)

    1. pinwheel
    2. small aeroplane
    Declension
    Declension of rella (feminine)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative rella rellan rellur rellurnar
    accusative rellu relluna rellur rellurnar
    dative rellu rellunni rellum rellunum
    genitive rellu rellunnar rella, rellna rellanna, rellnanna