ratownik

Polish

Etymology

    From ratować (“to rescue”) + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /raˈtɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: ra‧tow‧nik

    Noun

    ratownik m pers (female equivalent ratowniczka)

    1. lifeguard
    2. rescuer, life saver
    3. paramedic

    Declension

    Declension of ratownik
    singular plural
    nominative ratownik ratownicy, ratowniki1
    genitive ratownika ratowników
    dative ratownikowi ratownikom
    accusative ratownika ratowników
    instrumental ratownikiem ratownikami
    locative ratowniku ratownikach
    vocative ratowniku ratownicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    Further reading

    • “ratownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “ratownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)