ransaigh
Irish
Alternative forms
- ransáil
Verb
ransaigh (present analytic ransaíonn, future analytic ransóidh, verbal noun ransú, past participle ransaithe)
- (ambitransitive) to ransack
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | ransaím | ransaíonn tú; ransaír† |
ransaíonn sé, sí | ransaímid; ransaíonn muid |
ransaíonn sibh | ransaíonn siad; ransaíd† |
a ransaíonn; a ransaíos | ransaítear |
| past | ransaigh mé; ransaíos | ransaigh tú; ransaís | ransaigh sé, sí | ransaíomar; ransaigh muid | ransaigh sibh; ransaíobhair | ransaigh siad; ransaíodar | a ransaigh | ransaíodh |
| past habitual | ransaínn | ransaíteá | ransaíodh sé, sí | ransaímis; ransaíodh muid | ransaíodh sibh | ransaídís; ransaíodh | a ransaíodh | ransaítí |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | ransóidh mé; ransód; ransóchaidh mé† |
ransóidh tú; ransóir†; ransóchaidh tú† |
ransóidh sé, sí; ransóchaidh sé, sí† |
ransóimid; ransóidh muid; ransóchaimid†; ransóchaidh muid† |
ransóidh sibh; ransóchaidh sibh† |
ransóidh siad; ransóid†; ransóchaidh siad† |
a ransóidh; a ransós; a ransóchaidh†; a ransóchas† | ransófar; ransóchar† |
| conditional | ransóinn; ransóchainn† | ransófá; ransóchthᆠ| ransódh sé, sí; ransóchadh sé, sí† | ransóimis; ransódh muid; ransóchaimis†; ransóchadh muid† | ransódh sibh; ransóchadh sibh† | ransóidís; ransódh siad; ransóchaidís†; ransóchadh siad† | a ransódh; a ransóchadh† | ransófaí; ransóchthaí† |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go ransaí mé; go ransaíod† |
go ransaí tú; go ransaír† |
go ransaí sé, sí | go ransaímid; go ransaí muid |
go ransaí sibh | go ransaí siad; go ransaíd† |
— | go ransaítear |
| past | dá ransaínn | dá ransaíteá | dá ransaíodh sé, sí | dá ransaímis; dá ransaíodh muid |
dá ransaíodh sibh | dá ransaídís; dá ransaíodh siad |
— | dá ransaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | ransaím | ransaigh | ransaíodh sé, sí | ransaímis | ransaígí; ransaídh† |
ransaídís | — | ransaítear |
| past participle | ransaithe | |||||||
| verbal noun | ransú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- ransaitheoir