rüchlen
Middle High German
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): (before 13th CE) /ˈryx.lən/
Verb
rüchlen (class 2 weak, third-person singular present rüchlet, past tense rüchlete, past participle gerüchlet, auxiliary hān)
- alternative form of rücheln
Conjugation
Conjugation of rüchlen (class 2 weak, auxiliary hān)
| infinitive | rüchlen | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| genitive gerund | rüchlennes rüchlenes | ||||
| dative gerund | rüchlenne rüchlene | ||||
| present participle | rüchlende | ||||
| past participle | gerüchlet | ||||
| auxiliary | hān | ||||
| indicative | subjunctive | ||||
| singular | plural | singular | plural | ||
| present | ich rüchle | wir rüchlen | i | ich rüchle | wir rüchlen |
| du rüchlest | ir rüchlet | du rüchlest | ir rüchlet | ||
| ër rüchlet | sie rüchlent | ër rüchle | sie rüchlen | ||
| preterite | ich rüchlete | wir rüchleten | ii | ich rüchlete | wir rüchleten |
| du rüchletest | ir rüchletet | du rüchletest | ir rüchletet | ||
| ër rüchlete | sie rüchleten | ër rüchlete | sie rüchleten | ||
| imperative | rüchle (du) | rüchlet (ir) | |||
Composed forms of rüchlen (class 2 weak, auxiliary hān)
| perfect | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| singular | plural | singular | plural | ||
| indicative | ich hān gerüchlet | wir hān gerüchlet | subjunctive | ich habe gerüchlet | wir haben gerüchlet |
| du hāst gerüchlet | ir hāt gerüchlet | du habest gerüchlet | ir habet gerüchlet | ||
| ër hāt gerüchlet | sie hānt gerüchlet | ër habe gerüchlet | sie haben gerüchlet | ||
| pluperfect | |||||
| indicative | ich habete gerüchlet | wir habeten gerüchlet | subjunctive | ich habete gerüchlet | wir habeten gerüchlet |
| du habetest gerüchlet | ir habetet gerüchlet | du habetest gerüchlet | ir habetet gerüchlet | ||
| ër habete gerüchlet | sie habeten gerüchlet | ër habete gerüchlet | sie habeten gerüchlet | ||
| future i | |||||
| infinitive | rüchlen süln | subjunctive i | ich sul rüchlen | wir suln rüchlen | |
| du sule rüchlen | ir sulet rüchlen | ||||
| ër sul rüchlen | sie suln rüchlen | ||||
| indicative | ich sol rüchlen | wir sulen rüchlen | subjunctive ii | ich sölte rüchlen ich sölde rüchlen |
wir sölten rüchlen wir sölden rüchlen |
| du solt rüchlen | ir sulet rüchlen | du söltest rüchlen du söldest rüchlen |
ir söltet rüchlen ir söldet rüchlen | ||
| ër sol rüchlen | sie sulen rüchlen | ër sölte rüchlen ër sölde rüchlen |
sie sölten rüchlen sie sölden rüchlen | ||
| future ii | |||||
| infinitive | gerüchlet hān süln | subjunctive i | ich sul gerüchlet hān | wir suln gerüchlet hān | |
| du sule gerüchlet hān | ir sulet gerüchlet hān | ||||
| ër sul gerüchlet hān | sie suln gerüchlet hān | ||||
| indicative | ich sol gerüchlet hān | wir sulen gerüchlet hān | subjunctive ii | ich sölte gerüchlet hān ich sölde gerüchlet hān |
wir sölten gerüchlet hān wir sölden gerüchlet hān |
| du solt gerüchlet hān | ir sulet gerüchlet hān | du söltest gerüchlet hān du söldest gerüchlet hān |
ir söltet gerüchlet hān ir söldet gerüchlet hān | ||
| ër sol gerüchlet hān | sie sulen gerüchlet hān | ër sölte gerüchlet hān ër sölde gerüchlet hān |
sie sölten gerüchlet hān sie sölden gerüchlet hān | ||
References
- Benecke, Georg Friedrich; Müller, Wilhelm; Zarncke, Friedrich (1863), “rüehel, rühele”, in Mittelhochdeutsches Wörterbuch: mit Benutzung des Nachlasses von Benecke, Stuttgart: S. Hirzel.
- “ruehelen rücheln, rühelen” in Mittelhochdeutsches Handwörterbuch, Matthias von Lexer, 3 vols., Leipzig 1872–1878.