quinam
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈkʷiː.nãː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈkʷiː.nam]
Etymology 1
Etymology tree
Pronoun
quīnam
Usage notes
- quīnam is used adjectivally, and also substantivally:[1]
- Plautus, Bacchides, actus II. In: Plautus with an English translation by Paul Nixon, vol. I of five volumes, 1916, p. 352f.:
- sed foris concrepuit nostra: quinam exit foras?
- But there goes our door! Wonder who's coming out.
- sed foris concrepuit nostra: quinam exit foras?
- Titus Livius, ab urbe condita libri, liber X. In: Livy with an English translation by B. O. Foster vol. IV of thirteen volumes containing books VIII–X, 1926, p. 480f.:
- Quinam sit ille, quem non pigeat longinquitatis bellorum scribendo legendoque, quae gerentes non fatigaverunt ?
- Who, pray, could grudge the time for writing or reading of these wars, when they could not exhaust the men who fought them ?
- Quinam sit ille, quem non pigeat longinquitatis bellorum scribendo legendoque, quae gerentes non fatigaverunt ?
- Ammianus Marcellinus, rerum gestarum libri, liber XV. In: Ammianus Marcellinus with an English translation by John C. Rolfe, vol. I of three volumes, 1935, p. 174f.:
- Tunc anus quaedam orba luminibus, cum percontando quinam esset ingressus, Iulianum Caesarem conperisset. exclamavit hunc deorum templa reparaturum.
- Then an old woman, who had lost her sight, on inquiring who had entered and learning that it was the Caesar Julian, cried out that he would repair the temples of the Gods.
- Tunc anus quaedam orba luminibus, cum percontando quinam esset ingressus, Iulianum Caesarem conperisset. exclamavit hunc deorum templa reparaturum.
- Plautus, Bacchides, actus II. In: Plautus with an English translation by Paul Nixon, vol. I of five volumes, 1916, p. 352f.:
Declension
Relative/interrogative determiner with an indeclinable portion.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | quīnam | quaenam | quodnam | quīnam queinam1 |
quaenam | ||
| genitive | cuiusnam quoiusnam1 |
quōrumnam | quārumnam | quōrumnam | |||
| dative | cuinam quoinam1 quoī / quoeinam1 quoiī / quoieinam1 |
quibusnam | |||||
| accusative | quemnam | quamnam | quodnam | quōsnam | quāsnam | quaenam | |
| ablative | quōnam quīnam2 |
quānam quīnam2 |
quōnam quīnam2 |
quibusnam | |||
| vocative | — | — | |||||
1Republican Latin.
2Quī is occasionally used as an ablative singular, whence quīcum (“with whom”); it was originally preferred in instrumental meanings.
Related terms
Descendants
Etymology 2
Numeral
quīnam
- accusative feminine singular of quīnus
References
- “quinam”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “quinam”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “quinam”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- ^ Friedrich Neue, Formenlehre der Lateinischen Sprache, 2nd part, 2nd edition, Berlin, 1875, p. 241.: "Quisnam steht substantivisch Horat. Serm. 2, 3, 158. 2, 7, 83, [more references]; aber auch quisnam exitus futurus esset Cic. Cluent. 23, 63, [more cites]. Dagegen quinam homo Plaut. Aul. 4, 9, 17, [more cites]; und substantivisch quinam exit foras Plaut. Bacch. 2, 2, 56, [more cites]."
Portuguese
Verb
quinam
- third-person plural present indicative of quinar