pyskaty

See also: Pyskaty

Polish

Etymology

    From pysk + -aty.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pɘsˈka.tɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɘ
    • Syllabification: pys‧ka‧ty
    • Homophone: Pyskaty

    Adjective

    pyskaty (comparative bardziej pyskaty, superlative najbardziej pyskaty, no derived adverb)

    1. (colloquial) lippy, mouthy, talking back or responding verbally in an impudent or arrogant manner
      1. (Far Masovian) synonym of gadatliwy
    2. (colloquial) prone to loud quarrels

    Declension

    Declension of pyskaty (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative pyskaty pyskata pyskate pyskaci pyskate
    genitive pyskatego pyskatej pyskatego pyskatych
    dative pyskatemu pyskatej pyskatemu pyskatym
    accusative pyskatego pyskaty pyskatą pyskate pyskatych pyskate
    instrumental pyskatym pyskatą pyskatym pyskatymi
    locative pyskatym pyskatej pyskatym pyskatych
    nouns

    Further reading

    • “pyskaty”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • Wojciech Grzegorzewicz (1894), “pyskaty”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 120