gadatliwy

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *gādàti

Old Polish gadać

Polish gadać

Proto-Indo-European *-lós

Proto-Slavic *-lъ

Old Polish -ły

Proto-Slavic *-ivъ

Old Polish -iwy

Old Polish -liwy

Polish -liwy

Polish gadatliwy

From gadać + -liwy.

Pronunciation

• IPA^(key): /ɡa.daˈtli.vɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ivɘ
• Syllabification: ga‧da‧tli‧wy

Adjective

gadatliwy (comparative bardziej gadatliwy, superlative najbardziej gadatliwy, derived adverb gadatliwie)

1. talkative, loquacious (tending to talk or speak freely or often)

Declension

Declension of gadatliwy (hard)

	singular				plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	gadatliwy		gadatliwa	gadatliwe	gadatliwi	gadatliwe
genitive	gadatliwego		gadatliwej	gadatliwego	gadatliwych
dative	gadatliwemu		gadatliwej	gadatliwemu	gadatliwym
accusative	gadatliwego	gadatliwy	gadatliwą	gadatliwe	gadatliwych	gadatliwe
instrumental	gadatliwym		gadatliwą	gadatliwym	gadatliwymi
locative	gadatliwym		gadatliwej	gadatliwym	gadatliwych

Related terms

• gadać

Further reading

• “gadatliwy”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “gadatliwy”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)