przywódca

Polish

Etymology

    From przywodzić + -ca.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɘˈvut.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -utt͡sa
    • Syllabification: przy‧wód‧ca

    Noun

    przywódca m pers (female equivalent przywódczyni)

    1. leader (one having authority)

    Declension

    Declension of przywódca
    singular plural
    nominative przywódca przywódcy, przywódce1
    genitive przywódcy przywódców
    dative przywódcy przywódcom
    accusative przywódcę przywódców
    instrumental przywódcą przywódcami
    locative przywódcy przywódcach
    vocative przywódco przywódcy

    1Deprecative.

    • przywódczy

    Further reading

    • “przywódca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przywódca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)