przytoczenie
Polish
Etymology
Etymology tree
From przytoczyć + -enie.
Pronunciation
- IPA(key): /pʂɘ.tɔˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɛɲɛ
- Syllabification: przy‧to‧cze‧nie
Noun
przytoczenie n
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | przytoczenie | przytoczenia |
| genitive | przytoczenia | przytoczeń |
| dative | przytoczeniu | przytoczeniom |
| accusative | przytoczenie | przytoczenia |
| instrumental | przytoczeniem | przytoczeniami |
| locative | przytoczeniu | przytoczeniach |
| vocative | przytoczenie | przytoczenia |
Noun
przytoczenie n
- verbal noun of przytoczyć
Declension
| singular | |
|---|---|
| nominative | przytoczenie |
| genitive | przytoczenia |
| dative | przytoczeniu |
| accusative | przytoczenie |
| instrumental | przytoczeniem |
| locative | przytoczeniu |
| vocative | przytoczenie |
Further reading
- “przytoczenie”, in Polish dictionaries at PWN[1] (in Polish)
Categories:
- Polish terms derived from the Proto-Indo-European root *per- (before)
- Polish terms derived from the Proto-Indo-European root *tekʷ-
- Polish terms suffixed with -enie
- Polish 4-syllable words
- Polish terms with IPA pronunciation
- Polish terms with audio pronunciation
- Rhymes:Polish/ɛɲɛ
- Rhymes:Polish/ɛɲɛ/4 syllables
- Polish lemmas
- Polish nouns
- Polish neuter nouns
- Polish soft neuter nouns
- Polish non-lemma forms
- Polish verbal nouns
- Polish singularia tantum