przejemca

Polish

Etymology

    From przejąć + -ca. First attested in the 16th century.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pʂɛˈjɛm.t͡sa/
    • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /pr̝ɛˈjɛm.t͡sa/, (17th–18th c.) /pʂɛˈjɛm.t͡sa/
    • Rhymes: -ɛmt͡sa
    • Syllabification: prze‧jem‧ca

    Noun

    przejemca m pers

    1. (law) debt assumer
    2. (literary) person who acts or is perceived by others in a way that was previously characteristic of someone else

    Declension

    Declension of przejemca
    singular plural
    nominative przejemca przejemcy, przejemce1
    genitive przejemcy przejemców
    dative przejemcy przejemcom
    accusative przejemcę przejemców
    instrumental przejemcą przejemcami
    locative przejemcy przejemcach
    vocative przejemco przejemcy

    1Deprecative.

    Noun

    przejemca m animal

    1. (hunting) hunting dog that intercepts game from another dog

    Declension

    Declension of przejemca
    singular plural
    nominative przejemca przejemcy, przejemce1
    genitive przejemcy przejemców
    dative przejemcy przejemcom
    accusative przejemcę przejemców
    instrumental przejemcą przejemcami
    locative przejemcy przejemcach
    vocative przejemco przejemcy

    1Deprecative.

    adjectives
    • przejmowy
    nouns

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “PRZEJEMCA”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading

    • “przejemca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przejemca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)