prorocire

Romanian

Etymology

    From proroci + -re.

    Noun

    prorocire f (plural prorociri)

    1. divination

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative prorocire prorocirea prorociri prorocirile
    genitive-dative prorociri prorocirii prorociri prorocirilor
    vocative prorocire, prorocireo prorocirilor