procleciune

Romanian

Etymology

    From proclet + -ciune.

    Noun

    procleciune f (plural procleciuni)

    1. (obsolete) anathema

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative procleciune procleciunea procleciuni procleciunile
    genitive-dative procleciuni procleciunii procleciuni procleciunilor
    vocative procleciune, procleciuneo procleciunilor

    References

    • procleciune in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN