prawopis

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /praˈvɔ.pis/
  • Rhymes: -ɔpis
  • Syllabification: pra‧wo‧pis

Etymology 1

    From prawy + -o- + pisać, literally “law-writer”. Calque of Ancient Greek ορθογραφία (orthographía).

    Noun

    prawopis m inan

    1. (linguistics, obsolete) orthography (set of conventions for writing a language, including norms of spelling)
      Synonyms: ortografia, pisownia
    Declension
    Declension of prawopis
    singular plural
    nominative prawopis prawopisy
    genitive prawopisu prawopisów
    dative prawopisowi prawopisom
    accusative prawopis prawopisy
    instrumental prawopisem prawopisami
    locative prawopisie prawopisach
    vocative prawopisie prawopisy
    Derived terms
    adjective
    • prawopisowy

    Etymology 2

      From prawo + -o- + pisać.

      Noun

      prawopis m pers

      1. (obsolete) person who compiles laws
      Declension
      Declension of prawopis
      singular plural
      nominative prawopis prawopisowie
      genitive prawopisa prawopisów
      dative prawopisowi prawopisom
      accusative prawopisa prawopisów
      instrumental prawopisem prawopisami
      locative prawopisie prawopisach
      vocative prawopisie prawopisowie
      adjective
      verb

      Further reading

      • “prawopis”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “prawopis”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)