prarodzic

Polish

Etymology

    From pra- + rodzic.[1] First attested in 1811.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /praˈrɔ.d͡ʑit͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔd͡ʑit͡s
    • Syllabification: pra‧ro‧dzic

    Noun

    prarodzic m pers

    1. (literary) grandparent (parent of someone's father or mother in relation to that person)
    2. (literary, biblical) Adam (first man created by God, considered the ancestor of all humanity)
      1. (literary, in the plural, biblical) Adam and Eve (first people created by God, considered the ancestors of all humanity)
        Synonym: pierwsi rodzice

    Declension

    Declension of prarodzic
    singular plural
    nominative prarodzic prarodzice
    genitive prarodzica prarodziców
    dative prarodzicowi prarodzicom
    accusative prarodzica prarodziców
    instrumental prarodzicem prarodzicami
    locative prarodzicu prarodzicach
    vocative prarodzicu prarodzice

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “prarodzic”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “prarodzic”, in Słownik języka polskiego

    Further reading

    • Modern Standard Polish:
      • “prarodzic”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “prarodzice”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “prarodzic”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
      • prarodzic in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
      • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “prarodzic”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[4], 4. online edition, Warszawa
    • Historic dictionaries: