postoccipitalis

Latin

Etymology

    From post- + occipitālis.

    Pronunciation

    Adjective

    postoccipitālis (neuter postoccipitāle); third-declension two-termination adjective

    1. (anatomy) postoccipital
      • 1843, Anders Sandøe Ørsted, Annulatorum danicorum conspectus, page 15:
        Corpore 5" longo , 2" lato cylindrico ferrugineo nitido, segmentis 200 longitudine 1⁄3 corporis latitudinem æquantibus, capite conico absque appendicibus tentacularibus (Fig. 1) segmentis duobus postoccipitalibus ferme ejusdem longitudinis ac ceteris, pinnis parvulis bifidis (Fig. 2), aciculis binis, setis 20—22 subulatis infractis.
        Body 5" long, 2" wide, cylindrical, shiny, rusty, with 200 segments equal to 1⁄3 of the body width, conical head without tentacular appendages (Fig. 1), two postoccipital segments of about the same length as the others, small bifid fins (Fig. 2), two acuminates, 20-22 subulate, infraposed setae.

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative postoccipitālis postoccipitāle postoccipitālēs postoccipitālia
    genitive postoccipitālis postoccipitālium
    dative postoccipitālī postoccipitālibus
    accusative postoccipitālem postoccipitāle postoccipitālīs
    postoccipitālēs
    postoccipitālia
    ablative postoccipitālī postoccipitālibus
    vocative postoccipitālis postoccipitāle postoccipitālēs postoccipitālia

    Descendants

    • → English: postoccipital