pollucibiliter
Latin
Etymology
Etymology tree
Latin pollūceō
Latin pollūcibilis
Latin pollūcibiliter
From pollūcibilis (“sumptuous, magnificent”) + -ter.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [pɔl.luː.kɪˈbɪ.lɪ.tɛr]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pol.lu.t͡ʃiˈbiː.li.ter]
Adverb
pollūcibiliter (comparative pollūcibilius, superlative pollūcibilissimē)
- sumptuously, richly, magnificently
- c. 200 BCE, Plautus, Mostellaria 20–24:
- nunc, dum tibi lubet licetque, pota, perde rem, corrumpe <porro> erilem adulescentem optumum; dies noctesque bibite, pergraecamini, amicas emite, liberate: pascite parasitos: opsonate pollucibiliter.
- Now, well it is proper and pleasing for you, drink, squander your wealth, corrupt the fine young man; drink for days and nights in the Greek fashion, buy girlfriends and free them, feed the hangers-on, and feast sumptuously
- nunc, dum tibi lubet licetque, pota, perde rem, corrumpe <porro> erilem adulescentem optumum; dies noctesque bibite, pergraecamini, amicas emite, liberate: pascite parasitos: opsonate pollucibiliter.
Related terms
References
- “pollucibiliter”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press