polinom

Hungarian

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈpolinom]
  • Hyphenation: po‧li‧nom
  • Rhymes: -om

Noun

polinom (plural polinomok)

  1. (algebra) polynomial

Declension

Inflection (stem in -o-, back harmony)
singular plural
nominative polinom polinomok
accusative polinomot polinomokat
dative polinomnak polinomoknak
instrumental polinommal polinomokkal
causal-final polinomért polinomokért
translative polinommá polinomokká
terminative polinomig polinomokig
essive-formal polinomként polinomokként
essive-modal — —
inessive polinomban polinomokban
superessive polinomon polinomokon
adessive polinomnál polinomoknál
illative polinomba polinomokba
sublative polinomra polinomokra
allative polinomhoz polinomokhoz
elative polinomból polinomokból
delative polinomról polinomokról
ablative polinomtól polinomoktól
non-attributive
possessive – singular
polinomé polinomoké
non-attributive
possessive – plural
polinoméi polinomokéi
Possessive forms of polinom
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. polinomom polinomjaim
2nd person sing. polinomod polinomjaid
3rd person sing. polinomja polinomjai
1st person plural polinomunk polinomjaink
2nd person plural polinomotok polinomjaitok
3rd person plural polinomjuk polinomjaik

Derived terms

Romanian

Etymology

    Borrowed from French polynôme.

    Noun

    polinom n (plural polinoame)

    1. polynomial

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative polinom polinomul polinoame polinoamele
    genitive-dative polinom polinomului polinoame polinoamelor
    vocative polinomule polinoamelor

    Turkish

    Pronunciation

    • IPA(key): [pɔ.li.ˈnɔm]

    Noun

    polinom (definite accusative polinomu, plural polinomlar)

    1. (algebra) polynomial

    Declension

    Declension of polinom
    singular plural
    nominative polinom polinomlar
    definite accusative polinomu polinomları
    dative polinoma polinomlara
    locative polinomda polinomlarda
    ablative polinomdan polinomlardan
    genitive polinomun polinomların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular polinomum polinomlarım
    2nd singular polinomun polinomların
    3rd singular polinomu polinomları
    1st plural polinomumuz polinomlarımız
    2nd plural polinomunuz polinomlarınız
    3rd plural polinomları polinomları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular polinomumu polinomlarımı
    2nd singular polinomunu polinomlarını
    3rd singular polinomunu polinomlarını
    1st plural polinomumuzu polinomlarımızı
    2nd plural polinomunuzu polinomlarınızı
    3rd plural polinomlarını polinomlarını
    dative
    singular plural
    1st singular polinomuma polinomlarıma
    2nd singular polinomuna polinomlarına
    3rd singular polinomuna polinomlarına
    1st plural polinomumuza polinomlarımıza
    2nd plural polinomunuza polinomlarınıza
    3rd plural polinomlarına polinomlarına
    locative
    singular plural
    1st singular polinomumda polinomlarımda
    2nd singular polinomunda polinomlarında
    3rd singular polinomunda polinomlarında
    1st plural polinomumuzda polinomlarımızda
    2nd plural polinomunuzda polinomlarınızda
    3rd plural polinomlarında polinomlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular polinomumdan polinomlarımdan
    2nd singular polinomundan polinomlarından
    3rd singular polinomundan polinomlarından
    1st plural polinomumuzdan polinomlarımızdan
    2nd plural polinomunuzdan polinomlarınızdan
    3rd plural polinomlarından polinomlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular polinomumun polinomlarımın
    2nd singular polinomunun polinomlarının
    3rd singular polinomunun polinomlarının
    1st plural polinomumuzun polinomlarımızın
    2nd plural polinomunuzun polinomlarınızın
    3rd plural polinomlarının polinomlarının