pokraka

See also: Pokraka, pokraką, and Pokraką

Polish

Etymology

    Deverbal from pokraczać.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pɔˈkra.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aka
    • Syllabification: po‧kra‧ka
    • Homophone: Pokraka

    Noun

    pokraka f

    1. (derogatory) ugly, clumsy, or awkward person
      1. (Kuyavia, derogatory) ugly, clumsy, or awkward woman
    2. (Far Masovian) pitiful defilement
      Synonym: pokracz
      Cóż to za pokraka! ― What a pitiful display!

    Declension

    Declension of pokraka
    singular plural
    nominative pokraka pokraki
    genitive pokraki pokrak
    dative pokrace pokrakom
    accusative pokrakę pokraki
    instrumental pokraką pokrakami
    locative pokrace pokrakach
    vocative pokrako pokraki

    Derived terms

    adjectives
    averbbs
    • pokracznie
    nouns
    • pokraczność

    Further reading

    • “pokraka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “pokraka”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Oskar Kolberg (1867), “pokraka”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 275
    • Antoni Waga (1860), “pokraka”, in “Abecadłowy spis wyrazów ludowego języka w okolicach Łomży, Wizny i przyległych”, in Kazimierz Władysław Wóycicki, editor, Biblioteka Warszawska‎[3] (in Polish), volume 2, Warsaw, page 756
    • Zygmunt Wasilewski (1895), “pokraka”, in “Słowniczek wyrazów ludowych we wsi Jaksicach”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 5, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 94